Ze waren met tien

Jean-Baptiste Grassien, voormalig arts van het Grande Armée van Napoleon I, keert in 1820 in Frankrijk terug. Zijn zeven jaren in Russische krijgsgevangenschap hebben hem te gronde gericht. Hij heeft gezien hoe zijn metgezellen de een na de ander stierven, en dat heeft zijn wraakzucht nog verder aangewakkerd: hij wil Morlaix de Guérigny om het leven brengen. Maar ook zijn geboorteland is veranderd. Napoleon is verbannen naar Sint-Helena, Lodewijk XVIII regeert. De soldaten van het Empire staan voortaan in een kwade reuk. Jean-Baptiste, vereenzaamd in een onbekend Parijs, heeft medestanders nodig. Het ligt daarom voor de hand dat hij zich aansluit bij de Bonapartisten die de slagvelden hebben overleefd. Die laatsten stelen om in hun levensonderhoud te voorzien: als deze maatschappij hen niet meer wil hebben, dan moet ze daarvoor de prijs betalen! Maar Vidocq, het hoofd van de recherche, is het niet met deze opvatting eens ... (bron: Stripweb)

Jean-Baptiste Grassien, ancien médecin de la Grande Armée de Napoléon I, retrouve la France en 1820. Ses sept années de captivité en Russie l'ont détruit. Voir tous ses compagnons mourir les uns après les autres n'a eu pour effet que d'exacerber son désir de vengeance : il veut détruire Morlaix de Guérigny. Mais son pays natal est lui aussi transformé. Napoléon est exilé à Sainte Hélène, Louis XVIII règne. Les soldats de l'Empire sont dorénavant suspects. Jean-Baptiste, esseulé dans un Paris étranger, a besoin des siens. C'est tout naturellement qu'il retrouve donc des Bonapartistes rescapés des champs de bataille. Ces derniers ont choisi le vol comme moyen de subsistance : on ne veut plus d'eux dans cette société, cette société le paiera ! Mais Vidocq, le chef de la sûreté, ne partage pas leur conception de la reconnaissance… (bron: Stripweb)